Aftur i Amman

Kaeri heimur.

Vildum bara lata vita af okkur i storfinu lagi her i heimaborg okkar, Amman. I dag stadfestum vid thann grun okkar ad vid erum ordnar arabar i hud og har. Okkur tokst ad borda ogedisrettinn og thjodarsaelgaeti Jordaniu, knapfa, an thess ad vilja gubba og fannst thad meira ad segja dalitid gott. Thetta er mikill personulegur sigur fyrir okkur enda hofum vid verid ad vinna ad thessu hordum hondum nu i naestum thvi fimm manudi.

Annars hofum vid verid ad nyta timann i Jordaniu vid turisma sem vid vanraektum storlega a medan a dvol okkar stod. Vorum ad koma af bilasafni Husseins konungs (blessad se nafn hans og megi hann hvila i fridi) sem var storfenglegt eins og allt sem vidkemur theim mikla manni. Sitjum her og bidum eftir ad flugmidarnir okkar til Istanbul verdi tilbunir a ferdaskrifstofunni a naesta horni. Tha fengum vid ad gjof fra foreldrum okkar godu.

Vid erum thvi bunar ad kvedja Syrland fyrir fullt og allt og thvilik sorg! Syrland - besta land i heimi, kannski fyrir utan sendiradsbruna og annars konar politiska spillingu.

Og talandi um sendiradsbruna tha erum vid bunar ad eiga ofa samtol um teikningarnar af spamanninum (fridur se med honum). Ekki ein sala hefur tho abbast upp a okkur eda kennt okkur um thaer a nokkurn hatt. Vid hofum stoku sinnum vakid mals a thessu og tha fengid svorin um ad allt vesenid se bara politik og hafi ekkert med venjulegt folk ad gera. Forum tho varlegar en venjulega.

Illa liqa'.

Hvad gerdum vid i Libanon?

Nu erum vid komnar aftur til Syrlands og eydum timanum milli vonar og otta vegna yfirvofandi svars vid ironsku visaumsokninni okkar. Mikid finnst okkur gott ad vera komnar aftur til landsins goda thar sem felafel samlokan kostar 15 kronur og soguskodun stjornvalda skemmtir okkur sem aldrei fyrr. Eyddum sem sagt deginum i hersafni i Damaskus. Thar eru margir godir salir, en standa tho upp ur their sem tileinkadir eru Yom Kippur stridinu vid ljota landid (hertekna Palestinu) og soviet-syrlensku geimferdinni. I Yom Kippur salnum voru vopn, flugvelabrok og myndir afgratandi eiginkonum hermanna. Thad ahugaverda var samt ad enginn hlutur i salnum a uppruna sinn i Syrlandi. Thar voru vopn fra Bandarikjunum sem Israelsmenn hofdu tapad, flugvelabrok med Davidsstjornunni sem Syrlendingar skutu nidur (og reyndar mynd af flugmanninum sem their nadu i leidinni) og fleiri myndir af gratandi gydingum sem gestir salarins virtust hafa pervertiska anaegju af ad horfa a. Einnig voru thar ymsir skemmtilegir aukahlutir gydinga, eins og forlata raksaputupa med hebreskri aletrun. Soviet-syrlensku geimferdinni voru svo gerd skil i serstokum sal, en fyrir tha sem ekki thekkja thessa miklu geimferd var hun send a loft 1987 med heilum Syrlendingi innanbords. Reyndar voru thar tveir Russar lika en i thessu samhengi skipta their ekki miklu mali. Gallar og aukahlutir geimfarans voru til synis, asamt hylkinu sem hann kom til jardar i. Syrlendingarnir voru lika svo huggulegir ad taka Gorbatsjov med i hatidarholdin og voru meira ad segja bunir ad photoshoppa valbrana hans i burtu. Su mynd for alveg med Obbu sem reyndi ad halda nidri i ser hlatrinum med svo miklum ofsa ad tarin brutust fram i augum hennar. Anna var aftur a moti ordin sjoud, enda hofdu hun og Mummi heimsott safni dadur, og stokk varla bros.

En skellum okkur i Beirut. Borgin var sem sagt midpunktur ferdar okkar thvi vid gistum alltaf thar og heldum okkur vid dagsferdir thadan. Nu erum vid ad velta fyrir okkur hvort vid eigum ad vera jakvaedar eda neikvaedar i umfjolluninni, en borgin er i edli sinu bara eitthvad svo klikkud ad madur veit ekkert hvad manni a ad finnast um hana. Thar maetast byggingar fra i gaer og adrar halfstandandi og utskotnar. Vid thad baettist einhvers konar Las Vegas stemmning med luxushotelum, fjarhaettuspilum og "amusement centers" fyrir leikdrengi. Vid saum thar ymislegt annad sem vid hofdum ekki sed sidan i september, til daemis folk uti ad skokka, smahunda og lifraent raektadar matvorur. Nyttum moguleika borgarinnar naestum thvi til hins ytrasta. Skelltum okkur a utsolur, forum ut a sushi stad og eyddum fostudagskvoldi a jazz klubbi, en forum thvi midur ekki a neinn af hinum romudu naeturklubbum Beirut. Okkur var samt bodid a einn trans klubb sem vid afthokkudum pent, enda fjallgonguskornir kannski ekki vidurkenndur fotabunadur a slikum stad.

Fyrsta dagsferdin var tileinkud sulum, enn og einu sinni. Baalbek er i Bekaa-dalnum og vid hofdum oljosa minningu um ad einhversstadar hefdum vid lesid ad thar vaeri ekki alveg allt med felldu. I rutunni a leidinni veltum vid thessu adeins fyrir okkur, en akvadum sidan ad fyrst vid myndum ekki af hverju gaeti thad ekki verid svo slaemt. Baalbek ferdin reyndist mjog ljuf thott vid hefdum verid latnar borga himinhaar fjarhaedir fyrir ad sja rustirnar. Thar reyndi Anna ad malda i moinn vid midasolumanninn med jordanska residency skirteinid ad vopni og setningunni: "But sir, we are Arabs." Obbu var skemmt en Onnu var ekki hlatur i huga enda farin ad halda eins fast i peninga og gydingur. Sulurnar voru eins og vid var ad buast en seinni hapunktur dagsins gerdist svo i rutunni a leidinni heim, thar sem vid bidum eftir ad fara af stad. Anna tok eftir storu gulu skilti a midju almenningstorgi og akvad ad drepa timann med thvi ad stauta sig fram ur thvi. Hhhh-zzzz-bbb, Allah! Ja, Hezbollah. Tha mundi Obba skyndilega i hverju serstada Bekaa-dalsins folst, thvi stadurinn er hofudvigi theirra meintu hrydjuverkasamtaka. Vid blasum tho a allt slikt, enda hefur Anna utskyrt fyrir althjod ad enginn stadur er oruggari en hreidur hrydjuverkamannsins.

I ljosi theirra miklu uppgotvanna akvadum vid ad eyda naesta degi i Sudur-Libanon sem Hezbollah frelsadi einmitt fra kugun ljota landsins. Dagurinn byrjadi ekki vel thar sem vid gleymdum\vissum ekki\nenntum ekki ad taka a thvi ad madur tharf ad fa leyfi i hofudstodvum libanska hersins til ad heimsaekja viss svaedi i Sudur-Libanon. Vorum komnar i utkjalka og bunar ad rada okkur leigubilsstjora til verksins thegar uppgotvadist ad vid vaerum leyfislausar. Eftir miklar samningavidraedur thar sem Obba horfdi i addaun a Onnu utskyra a fronsku med tarin i augunum ad vid gaetum ekki farid aftur til hofudstodvanna thvi tha aettum vid ekki peninga til ad borda neitt thann daginn. I kjolfarid fylgdi leikthattur thar sem Anna dro alla peningana sina upp ur veskinu, an thess ad lata thess getid ad Obba vaeri nu med samsvarandi upphaed i sinu veski. Midaldra leigubilsstjorar og yfirmenn i hernum bradnudu og vid forum a munnlegi leyfi yfirmanns hersins i krummaskudinu. Ekki reyna ad leika thetta eftir! Reyndar skiljum vid nuna af hverju thetta var svona mikid vandamal thar sem godur thysk-libanskur Palestinumadur utskyrdi fyrir okkur ad their hefdu verid hraeddir um ad vid vaerum njosnarar fra landinu ljota. Tilgangur ferdarinnar var annars ad skoda safn sem Hezbollah rekur i gomlu fangelsi thar sem lidsmenn hreyfingarinnar voru adur pyntadir af ljota lands hermonnum. Thar hittum vid mann sem hafdi sjalfur verid thar i haldi i fjogur ar sem syndi okkur med eftirminnilegum haetti hvernig pyntingarnar voru framkvaemdar. Hann seldi okkur sidan Hezbollah varning (ekki byssur, bara lyklakippur og svoleidis) og vid lasum seinna a skilti ad fjarmunum theim hefdi verid vel varid til styrktar islomsku andspyrnuhreyfingunni.

Vid gerdum fleira sem er varla i frasogur faerandi, enda viljum vid ekki threyta lesendur med upptalningu a moskum, badhusum og hollum sem vid heimsottum. Kannski ad sapusafnid vaeri efni i sma utlistun en vid bara nennum thvi ekki alveg nuna.

Okkur langar samt ad geta thess her rett i lokin ad frasognin her ad ofan litast mjog af thema ferdarinnar: "Oxulveldi hins illa 2006". Vid hofum akvedid ad lifa stemninguna herna til fullnustu en stydjum hvorki hrydjuverk ne hotum gydinga i raun. Medal annars ma geta til utskyringar ad heitid "landid ljota" er tilkomid af illri naudsyn. Stundum er betra ad segja ekki nafnid, eins og belgiski einsetumadurinn ordadi thad. Reyndar langar okkur rett i lokin til ad lysa yfir oanaegju med frettaflutning a Islandi eftir sigur Hamas samtakanna i thingkosningunum i Palestinu. Thessi uppblastur a thvi ad Hamas vidurkenni ekki Israelsriki er tilkominn vegna arodurs fra Bandarikjunum (sem eins og allir vita er stjornad af gydingum) thvi audvitad liggur i hlutarins edli ad thau afneiti rikinu. Vid skiljum mjog vel ad folk hafi kosid tha midad vid farid er med Palestinumenn og ad breytingar fra nuverandi astandi seu naudsynlegar. Hlokkum bara til ad fa Hamas vid stjornvolin svo eitthvad fari nu adlagast i Palestinunni godu.

Takidi lifinu lett og elskid naungann.
Ykkar Obba og Anna

Vetur a Syrlandi

Thegar langt er um lidid er erfitt ad vita hvar a ad byrja. Vid sitjum her a netkaffihusi i borginni Latakiu vid Midjardarhafsstrond Syrlands. Obba skrifar tolvuposta en Anna tekur ad ser verkefnid ad hefja blogg til ad retta adeins ur vanraektarkutnum sem hefur einkennt thessa bloggsidu um alllangt skeid.

Vid erum sem sagt i Syrlandi og hofum verid her sidan fyrir taepum tveimur vikum. Ferdin hofst a einni nottu i Damaskus en thvi naest logdum vid a okkur rutuferd og fjallgongu til ad komast i klaustrid Deir Mar Musa sem godvinir okkar hofdu maelt med sem skemmtilegum og afslappandi stad fyrir ferdalanginn. Ekki baetti ur skak ad thar er matur og gisting an endurgjalds - madur tharf bara ad vaska upp og elda mat og vera eins lengi og mogulegast er haegt. Thar tok a moti okkur fadir Paolo sem er yfir klaustrinu. Storfenglegur madur, mikill um sig og tok okkur med badum ormum opnum. Vid hittum tvaer franskar stelpur sem hofdu verid i klaustrinu lengi, onnur i tvo ar og hin i fjora manudi. Raeddum einnig vid einsetumann (sem vid vissum ekki tha ad vaeri einsetumadur) og tjadu thau okkur ad i klaustrinu vaeri gott ad vera, hugleidsla klukkan sex og messa klukkan sjo. Einnig ad von vaeri a morgum gestum thvi kristid folk i Syrlandi vaeri med fri i skolanum ut af einhverri muslimahatid. Vid komum okkur fyrir i koldu herbergi og forum naestum thvi ad grata, thvi eitthvad vid nyjaldarismann og thad ad hitta folk a ollum aldri sem ilengist i klaustri var eiginlega of mikid fyrir okkur. Akvadum samt ad gefa klaustrinu sens fram undir morgunn. Hittum skemmtileg syrlensk jesuborn sem vildu endilega gifta Obbu til Syrlands. Maettum samviskusamlega i hugleidslu klukkan sex sem breyttist svo i messu thar sem fadir Paolo for a kostum. Hann bad serstaklega fyrir Islandi og spurdi okkur yfir alla kirkjuna hvort thad vaeri ekki rett tilfinning hja honum ad thar vaeri folk i serstaklega godum tengslum vid gud. Vid jattum thvi en erum sammala, svona eftir a ad hyggja, um ad vid tokum okkur helst til langa umhugsunarpasu fyrst.

Skelltum okkur svo nidur ur klaustrinu i morgunsarid naesta morgunn og til romversku borgarinnar Palmyru. Undum gladar vid okkar sulur i misgodu vedri (von er a hatt i hundrad sulumyndum naest thegar vid getum sett inn myndir). Svo var krossfarakastali. Reyndar verdur ad vara lesendur vid ad ferdasagan hedan af mun einkennast dalitid af romverskum sulum og krossfarakostulum thvi i theim bransa er a nogu ad taka i Syrlandi. Eftir tvaer naetur i Palmyru aetludum vid ad eyda naestu thremur i borginni Hama sem eftir Lonely Planet atti ad vera hin besta borg. Thar toku a moti okkur ogedismenn og skyldar konur og vid lasum seinna i fronsku ferdabokinni okkar ad borgin er hofudvigi muslimabraedralagsins. Eftir litinn hring i borginni og oteljandi svivirdingar, eltingaleiki og myndatokur (ja, ovenju margir drogu upp simana sina til ad mynda okkur thar sem vid gengum hja), hrokkludumst vid inn a hotelid okkar og akvadum ad yfirgefa thennan Allahvolada stad i bytid morguninn eftir.

Komum vid ad skoda romverskar sulur i borginni Apameu. Thaer voru hressar og vid lika thar sem vid gengum um og sungum themalag dagsins "Elsku stelpa, ekki fadma kjukling". Thad er sko um fuglaflensu. Reyndar vard okkur ekki um sel thegar vid hittum sjalfdaudan kjukling og akvadum ad fa okkur felafel i stadinn fyrir kjukling i hadegismat.

Naestu dogum var svo eytt i Aleppo en thangad forum vid med litilli rutu sem var full thegar vid komum, en godar stelpur skopudu fyrir okkur plass. Thaer voru allar hver annari gellulegri og vid vorum vissar um ad thaer vaeru kristnar. Svo reyndist ekki vera thvi Obba lenti a eintali med einni syrlenskri sem hvisladi ad henni ad thaer vaeru flestar i frjalslyndri muslimareglu. "Eins og forsetinn," hvisladi hun og syndi graent armband sem hun var med. Allir sem hafa einhverjar upplysingar um thessa leynireglu mega gjarnan hafa samband vid okkur.

En, ja, Aleppo. Thar skodudum vid kastala i midri borg, markadi, klaustur. Meira ad segja klaustrid thar sem Sankti Simon sat a sulunni. Simon karlinn var ofurmunkur sem bjo uppi a sulu i meira en thrjatiu ar. Tharna sem vid stodum vid suluna skildum vid vel af hverju hann valdi thennan stad fyrir hana thvi utsynid var med eindaemum fallegt. I klaustrinu bordudum vid sidan saenskar krudur\brudur sem vid fundum og gloddumst yfir i Aleppo og hugsudum til Steinunnar Mortu. Skodudum halfhrundar borgir fra bysanstimanum og fleira gott grin. Skelltum okkur i badhus sem var mikil upplifun. Thar voru tugir kvenna og barna sem glaptu a okkur thar sem vid lagum alsberar og bodudum okkur. Endudum a thvi ad vera i Aleppo i heilar fimm naetur.

Tha komum vid til Latakiu. Anna sa sjoinn i fyrsta sinn sidan i september (Obba thjofstartadi i Istanbul) fyrir utan Dauda hafid, sem telst ekki med thvi madur ser ljota landid hinu megin. Her erum vid bunar ad sja flottasta krossfarakastalann hingad til og i dag skelltum vid okkur i grafhysi Al-Assad eldri. Af otta vid syrlensku leynithjonustuna aetlum vid ekki ad hafa um tha lifsreynslu fleiri ord a thessum vettvangi en thegar i oryggid verdur komid deilum vid kannski upplifuninni med umheiminum.

A morgun er ferdinni heitid til Beirut. Vid erum bunar ad ganga um Syrland sidustu daga og syngja Beirut, Beirut, Beirut vid lagid Joy to the world eins og arabasongkonan Feirooz gerdi a undan okkur. Thar verdur orugglega geggjad stud.

En nu er thessi faersla ordin of long. Latum heyra i okkur fljotlega.

Vid erum ekki haettar ad blogga!

Kaeru vinir og fleira. Sidan sidast var ritad a thessa sidu hefur ymislegt drifid a daga okkar. Palestina, Egyptaland (aftur), Syrland og Tyrkland hafa verid heimsott, tho ekki oll af baedi Onnu og Obbu. Jolin einkenndust af ati lika i Amman og almennum hressileika. Thessi faersla a tho ekki ad gegna odrum tilgangi en ad tilkynna ad nokkrar fleiri myndir hafa verid settar inn a myndasiduna okkar, undir albumunum Daglegt lif og Ferdir i Jordaniu.

Naestu dagar einkennast ad ollum likindum af vegabrefsaritanasnatti. Aramotaheitid verdur kannski ad blogga meira thegar vid leggjum af stad i ferdalagid. Ber thad undir Obbu vid naesta taekifaeri.
-Anna

Afmaeli i Amman

Gaerdagurinn var sogulegur fyrir ferdalag Obbu og Onnu i Amman. Af hverju? Ju, eins og einhverjir lesendur sidunnar hafa kannski munad atti Anna afmaeli i gaer. Tuttugasti og fyrsti afmaelisdagur hennar var sa besti i kvenna minnum. Hun var vakin a afmaelismorguninn af fogrum afmaelissong thar sem fjorir einstaklingar af sitthvoru thjoderninu hofdu tekid hondum saman og laert afmaelissonginn a islensku. I vel skreyttu eldhusinu var buid ad bera fram eggjahraeru, braud med aleggi ad ogleymdum ameriskum ponnukokum Obbu, bornar fram med karamellusosu.
Afmaelisgjafirnar voru ekki af verri endanum. Fra Obbu: Hin vidlesna bok, Miracles of a mothers love, sem inniheldur sannar reynslusogur af maerdrum sem hafa fornad lifi sinu fyrir born sin, grakoflottar mokkasiur, Jordaniutrefill eins og alvoru Hashemitastudningsmenn bera eftir sprengjuarasirnar, freydivin og sidast en ekki sist tveir hijabar fyrir fyrirhugud ferdalog. Hijabarnir orsokud ad visu dalitla uppakomu i litla afmaelisbodinu thar sem Leu fannst i haesta mata osmekklegt ad gefa slika gjof. Thegar their gengu a milli til matunnar komu fram ymis vidbrogd og Anna setti sinn upp med brosi a vor enda buin ad velta fyrir ser i meira en tvo manudi hvernig hijab kaemi ut a hennar hari. Fra Stefani komu svo tveir Saddam Hussein bollar adeins til ad baeta upp fyrir tha sem hann hefur brotid i vaskinum okkar. (Stefan er ordinn okkar helsti uppvaskari og kemur idulega i heimsokn bara til ad gripa i nokkra diska.)
Vid bordudum okkur sodd og svo foru Leah, Stefan og Milena i skolann. Vid heldum aftur a moti hatidaholdunum afram og skelltum okkur i tyrkneskt badhus. Thar vorum vid skrubbadar bakvid eyrun og a innanverdum laerunum asamt thvi ad vera nuddadar i bak og fyrir. Skelltum okkur sidan heim til ad undirbua afmaelisveisluna. Vid vorum ad sjalfsogdu allt of seinar og ekki med nogu oflugt afmaelisbodakerfi og endudum med fullt hus af okunnugu folki sem gaeddi ser a kraesingum eftir thvi sem thaer voru bornar a bord. Til ad monta okkur adeins af dugnadinum ma geta thess ad matsedillinn samanstod af sukkuladikoku, gulrotarkoku, ponnukokum, dodlu- og sukkuladikoku, kryddbraudi, eplakoku med is, avaxtasalati og sukkuladi.
Gestur kvoldsins var tvimaelalaust Ramsey sem er bekkjarbrodir okkar og dalitid vangefinn. Hann tok upp a thvi ad maeta klukkutima of snemma, sitja lengur en allir gestirnir, fara i sturtu heima hja okkur thess a milli og modga um thad bil alla hina gestina. Hann sagdi medal annars ad Stefan vaeri med augu eins og fiskur, Vlad vaeri typan sem vinnur a Starbucks (hann er fyrrverandi diplomati i bandarisku utanrikisthjonustunni) og giskadi ospart a aldur folks.
Endudum svo kvoldid a romudum hommabar Ammanborgar og gloddumst yfir thvi ad loggan var vid dyrnar og leitadi i toskum allra gestanna.
En segjum thetta gott ad sinni. Helstu frettirnar af okkur eru thaer ad a thridjudaginn verdum vid fullgildir utlendingar i Jordaniu med dvalarleyfiskort i veskinu. Vid aetlum ad halda upp a thad med thvi ad heimsaekja Damaskus um naestu helgi.
Yfir og ut.

Er thetta svinakjot, ish' !!!?

Undanfarnir dagar hafa verid med storfenglegra lagi midad vid hina sem hafa lidid sidan vid komum hingad til Amman. Their hafa ekki verid hladnir merkilegum uppakomum heldur einkennst af litlum og frabaerum hlutum sem hvergi gerast annarsstadar en herna. Heimili okkar hefur verid vettvangur fyrir thessi litlu aevintyri thar sem vid haettum okkur helst ekki ut af otta vid menn og konur med sprengjubelti.
Nu er erfitt ad vita hvar a ad byrja. Thad ma eiginlega segja ad allt hafi byrjad med hangikjotslaerinu sem foreldrar Obbu komu med fra Islandi og vard ad sjodast um helgina ut af "best fyrir", thid vitid. Hinu langthrada islenska matarbodi okkar vard thvi ekki frestad lengur og vid fundum okkur knunar til ad vanvirda ekki hangikjotid og bua til medlaeti eins og alvoru islenskum husmaedrum saemir. Akvadum ad leggja ut i raudkalssudu og uppstufsgerd asamt serleidangri i stormarkad i leit ad gra-graenum baunum sem gaetu likst theim sem fyrirtaekid Ora framleidir. Ur thessu vard hid besta dagsverk med nokkrum kritiskum augnablikum. Raudkalid sem vid keyptum reyndist vera fyrir riflega fjorutiu manns og uppstufurinn gekk ekki fyrstu tilraun. Allt gekk tho ad lokum og vid vorum rigmontnar a svip thegar matargestirnir Tamara og Rawan maettu a svaedid. Allt var fullkomid a bragdid, meira ad segja reyndust Maxims baunirnar vera systurbaunir Ora bauna, og okkur fannst eins og jolin vaeru komin.
Vegna astaedna sem ekki verdur farid nanar ut i her heldum vid islenskt matarbod: taka tvo daginn eftir, med samsvarandi Maxims baunum, uppstufi (sem vard reyndar eins og kartoflusupa i thridju tilraun) og eins miklu raudkali og vid mogulega gatum fengid gestina til ad borda. Ad thessu sinni voru bodin Nahar og Lubna, vinir Stefans fra Israel, asamt Stefan sjalfum og Leahu samleigjanda - grandlaus um sirkusinn sem thau attu eftir ad upplifa eftir thvi sem leid a kvoldid. Reyndar var fyrri hluti matarbodsins alveg eins og fyrirtaks biomynd. Nahar og Lubna eru eins og Stefan ordar svo vel "totally adorable but incredibly annoying". Thau eru eins og adur sagdi fra Israel og thykja judar vera miklu betri en helvitis arabarnir. Thau eru ny ordin par sem enginn ma vita af og rifast stanslaust. Vid vorum jafn fyndnar i theirra augum eins og okkur fannst thau vera. Nahar matti til med ad segja okkur ad uppstufur vaeri eins og spitalamatur en baetti upp fyrir kommentid med thvi ad borda af honum threfaldan skammt. Thau slogu ekki hendinni a moti libanska hvitvininu sem Leah baud upp a thott allir viti ad thad se haraam, stranglega bannad beint fra Muhammedi. Komumst reyndar ad thvi seinna ad thetta var i fyrsta og eina sinn sem afengi hefur komid inn fyrir varir theirra sem let okkur lida eins og verstu vestraenu klaekjakvendum. Thegar vid opnudum pakkana fra theim vorum vid vissar um ad kvoldid yrdi ekki betra - vekjaraklukka i laginu eins og pastellitadur blundukjoll og oskiljanlegt gagnsaett plastepli.

En tha kom Um Mustafa.

Ja, Um Mustafa, klikkada konan sem leigir okkur ibudina. Konan sem vildi ekki leyfa okkur ad hafa karlkynsgesti i ibudinni um midjan dag, konan sem... ja lesidi bara thad sem vid hofum thegar skrifad um hana. Vid urdum fyrst vor vid Um Mustafa thegar Obba tok vidbragd thar sem hun stod vid eldhusgluggann. Iskyggilegt andlit Um Mustafa birtist thar an nokkurrar vidvorunnar. Ad sogn Stefans misstum vid andlitid og hreyfdum okkur hradar um eldhusid en hann hafdi haldid ad vid gaetum, i orvaentingarfullri tilraun til ad fela vinfloskurnar og halffull ginglos sem lagu eins og hravidi um eldhusid. Um stormadi inn med slaeduklaedda dottur i pilsfaldinum, hlammadi ser nidur vid eldhusbordid og heimtadi mat og drykk. I audmykt okkar gafum vid henni dodlukoku sem hun skyrpti ut ur ser og tok sidan vatnsflosku af bordinu og drakk af stut. Hun tilkynnti med morgum arabiskum ordum ad hun hafi komid af thvi hun hafdi svo miklar ahyggjur af okkur, en nytti samt taekifaerid til ad opna alla eldhusskapa og spyrja gesti okkar spjorunum ur um tengsl vid okkur. Inni i isskapnum fann hun kuskussalatid sem Leah hafdi gert i forrett og krafdist thess ad fa ad smakka thad. Thad hefdum vid betur ekki leyft thvi thad for somu leid ut um munninn hennar asamt fukyrdum um ad vinber aetti aldrei ad nota med soltum mat. Leahu tokst ad svara med byrjendaarabiskunni sinni: "في امريكا لحم وعنب كل يوم " sem utleggst eitthvad a tha leid ad ad i Bandarikjunum bordar folk vinber med kjoti alla daga. Tha hnussadi i Um enda alvitad a hennar heimili ad allt er slaemt sem thadan kemur. Mitt i vinberjasenunni tok Um allt i einu upp pott og for ad lemja Nahar i oxlina med honum. Vesturlandabuarnir emjudu upp yfir sig i vanskilningi a atburdarrasinni en allt fyrir ekki. Thegar Nahar aetladi ad reyna ad sleppa undan hoggunum elti Um hann um allt eldhusid med pottinn a lofti. Leah atti adra frabaera setningu: "لا في بيتي" eda "ekki a heimili minu" sem gerdi thad ad verkum ad Um haetti i sma stund. Vid komumst ad thvi eftir ad hun for ad orsok barsmidanna hafi verid su ad Nahar spurdi dottur hennar til nafns, en eins og allir vita skulu drengir aldrei avarpa stulkur obardir. Vid sleppum ymsu ur til ad threyta lesendur ekki um of, en thau atridi snuast medal annars um nyja husvordinn okkar sem drost inn i atburdarrasi fyrir tilstillan Um. Ekki ma tho ljuka thessu bloggi an thess ad segja fra vidbrogdum Um thegar Anna i sakleysi sinu baud henni upp a hangikjot. Hun potadi i thad med kraeklottum fingrum og spurdi i sifellu hvers konar kjot thetta vaeri. Thegar Nahar og Lubna voru buin ad segja henni i sautjanda skipti ad thetta vaeri lambakjot tha hafdi hun fullvissad sig um eigin grun - ad um svinakjot vaeri ad raeda og redst a thau med svivirdingum fyrir gudlastid. Thegar hun loksins for satum vid eftir med skelfingsglampa i augunum og i hysterisku hlaturskasti. Nahar sem er ad laera salfraedi (og verdur versti salfraedingur i heimi ef eitthvad er ad marka thad sem Stefan segir) greindi okkur med Um Mustafa fobiu sem er liklega ekki fjarri lagi thar sem Anna faer alltaf tar i augun thegar talad er um hina miklu modur. Hann thuldi lika i sifellu ad Um Mustafa vaeri "abnormal psychology". Upp ur heimsokninni uppskarum vid tho tvo matarbod, eitt til Um (jibbi) og hitt til Nahar og Lubnu sem urdu greinilega ekki frabitin okkur thratt fyrir Um.
Vonandi verda lesendur ekki frabitnir blogginu eftir thessa ritgerd. Um tharf bara svo mikid plass!
Lifid heil.

Tomar gotur i landi hrydjuverka

Nu sitja Obba og Anna a netkaffinu sinu, Obba bloggar og Anna setur inn myndir fra Egypta- landi.
Thaer eru badar i agaetis andlegu jafnvaegi. Thaer aetla samt ekki ad fara mikid ut ur hverfinu sinu naestu daga, enda gott hverfi med eindaemum og alveg laust vid fimm stjornu hotel og sendirad. Frettum af hrydjuverkunum fra Islandi a medan vid satum i mestu makindum a kaffihusi i godri fjarlaegd fra atburdunum. Fundum samt sma sprengjulykt i loftinu thegar vid forum ut til thess ad reyna ad na leigubil heim sem reyndist haegara sagt en gert thar sem goturnar i hverfinu hofdu taemst. Tokst tho ad lokum og bilferdin heim gleymist seint, breidgoturnar fullar af sjukrabilum, vopnudum hermonnum og folki sem langadi mikid ad komast heim til sin. Heldum nidri okkur andanum thegar vid keyrdum framhja flottum hotelum umkringdum hotelgestum a flotta med toskurnar sinar. Settumst nidur fyrir framan sjonvarpid, fylgdumst med BBC World og bordudum kulusukkid sem vid hofdum verid ad spara. Hlustudum a breska frettamenn tala um ad thetta hafi bara verid timaspursmal og bandariska kollega theirra velta thvi fyrir ser hvernig Bandarikjamenn hafi getad latid thetta gerast.
Atburdirnir virtust adeins raunverulegri i morgunsarid. Tharsem vid fengum hrydjuverkafri i skolanum akvadum vid ad reyna ad leysa hnutinn i maganum med storfelldu ati, trostespisning upp a donsku. Budum thvi Milenu bekkjarsystur okkar i margrettadan brunch og kiktum sidan adeins ut ur husi. Hverfid okkar er rolegra en venjulega enda margar budir lokadar en their sem vid hittum virtust i finu jafnvaegi, bornin bara uti ad leika ser og hverfiskaupmadurinn okkar fra Bagdad samur vid sig enda ymsu vanur likt og adrir ibuar thessa lands. Thad heyrist tho ovenju mikid fra moskunni okkar, hljomar eins og einhvers konar sorgarsongur.
Jaeja, segi thetta gott i bili. Egyptalandsferdalysingin verdur vist ad bida betri tima. Lifid heil.